Een schuur, veertig fietsen en twee mensen

Begonnen met twaalf fietsen uit een faillissement

In 2015 stopte een verhuur in Haarlem en stonden er twaalf fietsen te koop die niemand wilde hebben. Wij hebben ze gekocht, in een schuur aan de Duinrelweg gezet en het geprobeerd. Het eerste seizoen verhuurden wij ze gemiddeld drie keer per week, en dat was precies genoeg om te weten dat het kon.

Wat wij toen niet wisten, is hoe hard het zout hier werkt. Van die eerste twaalf reden er na twee jaar nog vier. Niet omdat ze kilometers hadden gemaakt, maar omdat de lagers, de kabels en de kettingen van binnenuit waren weggevreten door de lucht die hier van zee komt. Dat is de belangrijkste les van de eerste jaren en die bepaalt nog steeds hoe wij inkopen.

Waarom wij eerst naar je route vragen

De meeste verhuren beginnen bij de fiets: hier is de lijst, kies maar. Wij beginnen bij de vraag waar je heen gaat, en dat is geen vriendelijkheid maar een noodzaak. De verschillen hier zijn groot: het strandpad is vlak en verhard, het binnenduin klimt en daalt de hele tijd, en de wind komt bijna altijd uit het westen. Dezelfde tien kilometer is de ene kant op een half uur en de andere kant op drie kwartier.

Wie zonder dat gesprek een gewone stadsfiets meekrijgt voor de lange route, komt na acht kilometer bij de kraan bij de uitkijk tot stilstand. Dat is ons overkomen en het is de reden dat wij die twee minuten aan de balie nemen. Wij verhuren liever een fiets minder dan iemand een middag bezorgen die hij zich anders had voorgesteld.

Vier soorten, en waarom niet meer

Er staan hier vierenvijftig fietsen in vier soorten. Wij zouden er acht soorten van kunnen maken, met racefietsen en mountainbikes erbij, maar dan hebben wij van elk te weinig en kunnen wij van geen enkele soort meer de goede maat leveren. Vier soorten met genoeg exemplaren werkt hier beter dan acht soorten met een handvol.

De bakfiets is daarbij het duidelijkste voorbeeld. Er staan er zes en die zijn in het hoogseizoen op vrijdagmiddag weg. Dat lijkt een reden om er meer te kopen, maar over het hele jaar wordt een bakfiets hier drieënveertig dagen verhuurd tegen honderdnegentien voor een stadsfiets, en hij kost vier keer zoveel en gaat half zo lang mee. Wij hebben het drie keer doorgerekend en drie keer besloten het niet te doen.

Wat er in de werkplaats gebeurt

Elke fiets die terugkomt gaat door dezelfde controle: remmen, banden, ketting, verlichting en het zadel weer op een normale hoogte. Dat is vijf minuten per fiets en het is de reden dat er hier zelden iets onderweg stukgaat. Twee keer per seizoen gaat alles helemaal uit elkaar voor de lagers, want die zijn hier het eerst aan de beurt.

Niets blijft langer dan drie jaar in het rek. Daarna gaat de fiets weg, meestal naar een handelaar in het binnenland waar de lucht droger is en hij nog jaren mee kan. Dat klinkt duur, maar een fiets die aan zee zijn vierde seizoen ingaat, kost meer aan reparaties dan hij oplevert.